Wie mij kenden op het moment dat ik er achter kwam dat ik zwanger was, dit zal jullie vreemd in de oren klinken, maar… Jemig, wat gaat de tijd snel! Ik ben alweer 13 weken zwanger.
Er was mij beloofd door de dokter dat mijn ‘ochtend’ misselijkheid minder zou worden, en dat is inderdaad zo, maar meneer had opzich wel even mogen aangeven dat de misselijkheid plaats zou maken voor ongelooflijke hormonale buien.. whoops. Af en toe schrik ik er zelf van hoe geïrriteerd ik kan doen, al zijn de huilbuien ook niet mis. Ik durf het niet eens meer aan om naar Extreme Home Make-over te kijken (oh en die jongste is autistisch en hun moeder is overleden en nu heeft een orkaan hun huis weg geblazen, wèèèèèh!).
Maar goed, this to shall pass, zegt vriendjelief. Nou, dat hopen we dan maar! For his sake..
Vandaag was de ‘grote verhuizing’. Nou, we waren om drie uur vanmiddag al over! De meubels staan op hun plek, het waterbed wordt op dit moment gevuld en ik ben half om half bezig met het uitpakken van duizenden boeken (van mij) en miljoenen cd’s (S. zijn werk), maar het begint er op te lijken! S. wilde zelfs het gras al gaan maaien, maarja toen kwamen we er achter dat we eigenlijk geen grasmaaier hebben, dat wordt dus wat lastig. In plaats daarvan is die nu maar de kinderwagen in elkaar aan het zetten 
Ja, we zijn gisteren maar weer eens op een shopping expeditie geweest naar de baby-dump. Ik hou van die winkel! We hebben een hele mooie babykamer besteld, met een levertijd van 8 weken.. Dus gelukkig zijn we er op tijd mee. En tja, die kinderwagen dus. Wat een taak is dat! Sommige zijn zo wankel dat je bang bent dat ze omvallen als er een lieveheersbeestje op zou landen, andere zijn tegen de duizend euro. Slik. We hebben toch een mooie en semi-betaalbare gevonden, gelukkig. Het is eigenlijk een frame waar je de autozitjes op kan klikken, eentje hoger dan de ander (een soort bioscoop idee).
Goed, ik babbel al weer veel te lang door.. Nog even een plaatje van de babykamer (de meubels dus..) en dan ben ik weg!
