Met zeggen dat het inderdaad niet gepland was, nee. Maar dat maakt niet dat het geen welkome verrassing was! Op dit moment hebben we het nog maar aan een aantal dierbaren mee gedeeld, en mensen die het moesten weten in verband met dingen die geregeld moeten worden. Na de derde maand gaan we op grote schaal het nieuws verspreiden.
Ik moet zeggen dat ik al heel wat website’s aan het afsurfen ben, om te kijken wat me nu te wachten staat. Toch denk ik dat ik de meeste adviezen en steun kan verwachten van mijn moeder, schoonzus en vrouw van S zijn broer.. Zij hebben alles al meegemaakt, weten wat me te wachten staat. Een beetje jaloers word ik er wel van af en toe – ik moet nog zo lang wachten! Al krijg ik links en rechts te horen dat ik het er nog maar even van moet nemen, en daan vooral de uurtjes slaap per nacht!
Misselijk ben ik al wel.. Niet echt lekker, maar het geeft je wel de bevestiging dat je toch écht zwanger bent. Verder is er nog niets aan me te zien (al kon mijn moeder het wel direct opmerken, maarja, die gave zit bij ons in de familie).
Het eerste cadeautje heb ik al gehad:
Alleen om die schoentjes zou ik al een kindje willen 
Thanx mama!
Liefs, H.
